Geitenwollensokken en appeltaartenbak-thuisblijfmoeder 2.0

Even een break, een break van het hectisch, werkende, alleenstaande moeder leven (dat klinkt overigens zieliger dan dat het daadwerkelijk is). En die break duurt nu zo’n 6 weken maar is echt voorbij gevlogen. Meestal schrijf ik alleen over de leuke dingen in het leven of de kleine ergernissen maar over echte privé-aangelegenheden of heftige dingen schrijf ik niet. Dit was voornamelijk omdat mijn ex-partner dit niet wilde. Juist dat hoort ook bij het echte leven. Het leuke leven, dat we hebben op onder andere social media, is soms toch ietsje minder leuk in werkelijkheid.

Ik kan alvast vertellen dat ik begin dit jaar, samen met mijn dochter van 8, ga vloggen over ons leven. Zij zal jullie vertellen hoe het is om een jonge moeder te hebben in tegenstelling tot eigenlijk - bijna al - haar vriendinnen. En ik zal jullie laten zien waar ik dagelijks tegenaan loop. Alle dilemma’s delen en wees niet getreurd, ook de leuke dingen ga ik met jullie delen. Ik krijg hier namelijk enorm veel vragen over van zowel wild vreemde mensen zoals bijvoorbeeld bij de nagel- en/of zonnebankstudio als ook door vrienden en familie die ik al mijn hele leven ken. 

Ik verwonder mij altijd over het feit dat iedereen altijd denkt alles te kunnen vragen. En dan heb ik het voornamelijk over de mensen die mij en mijn kinderen niet kennen. Dit is al vanaf het moment dat ik in verwachting was in 2008, vragen als “Ben je nou gewoon dik of ben je zwanger?“ als je doodnormaal de bus in loopt of een vraag van de gynaecoloog, met mijn ex naast mij op een stoel, “Weet je wie de vader is?“ waren en zijn dagelijkse kost. Het went maar het blijft heftig. Ik moet zeggen dat het mij als persoon ook best wel een beetje heeft veranderd. Van een persoon die met alles en iedereen praatte en grapjes maakte, ben ik best wel veranderd in een persoon die een beetje mensenschuw is geworden, bang voor wéér een vragenvuur. Het is leuk om met iedereen te kletsen over vrolijke leuke dingen. Het is niet leuk om elke dag minimaal een vragenvuur te krijgen als je met je kinderen op pad bent om gewoon iets gezelligs te doen. Het is nu tien jaar geleden allemaal begonnen tijdens mijn zwangerschap en dit lijkt, zowel voor mijn dochter als voor mij, een mooi moment om te starten met vloggen en op die manier ook onze ervaringen te delen.

Blog Charlee januari 2018

Alleenstaande moeder dus, dat ben ik nu, het bevalt me zo vreselijk goed. Ik besef me wel dat dit heel raar klinkt en - tuurlijk - de weg ernaartoe was iets minder genieten. Het was heftig voor zowel de kids als voor mij. Het is nu ruim acht maanden geleden en wij zijn er inmiddels helemaal aan gewend. Al zou je mij een jaar geleden hebben gevraagd of wij ooit uit elkaar zouden gaan, zou ik je hoogstwaarschijnlijk voor gek hebben verklaard. Soms gebeuren onverwachte dingen in het leven maar dat betekent niet dat het je uiteindelijk niet beter en sterker maakt. Ik geloof echt dat je krijgt in het leven wat je aankunt en dat alles je uiteindelijk sterker maakt.

Ondanks dat het natuurlijk een hele lastige periode is geweest die echt wel zijn tol heeft geëist - mijn gezondheid werd regelmatig op de proef gesteld - ben ik nu enorm gelukkig en blij samen met mijn kindjes. Ik heb nu veel meer tijd voor mijn kinderen, tijd om te sporten en om leuke dingen te doen waar ik écht gelukkig van word. Ik besef mij ook echt wel dat het een luxepositie is die ik nu heb en dat heel veel (alleenstaande) moeders thuis zouden willen zijn met de kinderen. Maar sorry hoor, mag ik eventjes zeggen dat het ook megazwaar is om thuisblijf moeder te zijn?!  Als je naar je werk gaat trek je 's ochtends de deur achter je dicht en kom je 's avonds weer thuis. Nu draait je hele dag om de kinderen en alle activiteiten die zij bedenken te gaan doen. 

En dan nog niet te spreken over de financiële situatie die echt enorm is veranderd sinds ik alleen ben met de kinderen. Ik heb echt tien stappen terug moeten doen en dat vind ik soms nog echt wel heel erg lastig. Ik heb de afgelopen jaren nooit echt hoeven nadenken of iets wel of niet kon. Daar blijf ik een beetje in hangen momenteel haha, die situatie is niet meer. Gelukkig ben ik een heel nuchter persoon en ging ik altijd wel naar de Lidl, dus wat dat betreft niets nieuws onder de zon. Maar toch is er echt wel een hoop veranderd. Daarbij komt ook dat ik al twintig jaar vegetariër ben. Dat is niet per sé heel goedkoop als je aan al je vitamines wilt komen, al met al een redelijk grote uitdaging elke week met het boodschappenrondje. 

Naast al het bovenstaande serieuze gebrabbel kan ik ook nog vertellen dat ik in december weer heerlijk in Dubai ben geweest bij mijn vriendinnetje Bronty. 10 december vloog ik naar Dubai, je weet wel die dag dat er in Nederland een gigantische sneeuwstorm was en heel Schiphol was bedolven onder gestrande reizigers edievan ellende overal op de grond gingen slapen… Dit keer een rechtstreekse vlucht wat echt heel prettig was, een heel fijne vlucht gehad en ik was er eigenlijk zo. Enorm bijgekomen even een weekje helemaal niets, ook geen kids. Elke dag uitgeslapen en alles op ons gemakje gedaan. Zo dankbaar dat dit mogelijk is door alle lieve mensen die mijn kindjes hebben opgevangen in Nederland terwijl ik in Dubai zat en natuurlijk de gastvrijheid van mijn vriendin Bronty.

Aanstaand weekend ga ik ook even heerlijk er tussenuit samen met mijn vriendinnetje, we gaan een weekendje naar Antwerpen. Dit doe ik eigenlijk ook al jaren, elk halfjaar ga ik wel naar Antwerpen toe om te shoppen en uit te gaan, en uit eten uiteraard. Antwerpen vind ik één van de meest fijne plekken om mijzelf even terug te trekken, het is niet heel ver rijden maar toch net ver genoeg om even de grens over te zijn en dat werkt bij mij altijd erg therapeutisch. En laat nou net de situatie zich voordoen dat ik een alleenstaande moeder ben en ik - om het weekend - een jawel, HEEL WEEKEND voor mijzelf heb als de kinderen bij hun vader zijn en zo dus in de gelegenheid ben om dit soort dingen te plannen. Tóch weer een heel groot voordeel van mijn situatie (wil jullie niet aanmoedigen ofzo hoor getrouwde moeders, maar toch).

Lieve iedereen, dankjewel voor het lezen en tot heel snel!

p.s. Ik krijg vaak privéberichten op Facebook en Instagram die ik dan vééél te laat zie (lees: drie maanden later). Als jullie vragen hebben, kunnen jullie het beste reageren op mijn blogs of - als het privé is - even een mailtje sturen naar de beheerders van deze website.