Alleenstaande studerende moeder

Het is alweer een tijdje geleden dat ik een nieuwe blog heb geschreven. De zomer is voorbij en inmiddels is Mason volgende maand alweer 1 jaar. De tijd gaat zo snel, het leek nog vorige maand toen ik Mason voor het eerst in mijn armen had. De relatie tussen Mason zijn vader en mij is nog steeds voorbij, ook de relatie als vader en moeder verloopt heel stroef. Meneer is erg losgeslagen in het ‘single leven’ en vergeet daarom af en toe zijn prioriteiten. Veel geruzie en veel gemopper, maar hopelijk in de toekomst dat het beetje bij beetje wat beter gaat. Inmiddels studeer ik nu Verpleegkunde op het HBO en gaat Mason twee dagen per week naar de opvang toen, wat heeft hij het toch naar zijn zin daar. Hij heeft al veel geleerd, Mason at eerst erg slecht wanneer er stukjes in zijn eten zaten, dus hij at eigenlijk alleen 6 maanden potjes. Wanneer wij hem voedsel gaven met stukjes erin, ging meneertje met opzet braken. Sinds hij naar de opvang gaat, gaat het nu steeds beter en eet hij (eindelijk) een boterham en 8 maanden potjes! Ook kruipen begint nu te komen, we leggen hem steeds meer op de grond in plaats van in zijn loopwagen, en dat gaat elke dag steeds beter! 

Overigens moet ik mijn draai nog wel heel erg vinden, de studie is erg zwaar, soms ben ik pas half 7 thuis en moet ik gelijk weer achter mijn laptop voor school, soms moet ik zelfs van school gelijk door naar werk en ben ik ’s nachts wanneer Mason al ligt te slapen thuis. Daar heb ik het nog wel erg moeilijk mee, dat ik Mason zo weinig zie en een beetje om hem heen leef.. Maar goed ik doe het natuurlijk allemaal voor onze toekomst!

In ieder geval kijk ik erg uit naar volgende maand, Mason zijn eerste verjaardag!