Het moederschap wordt onderschat

28-03-2018 - Moeder zijn is niet zomaar iets. Het is iets heel moois, maar zeker ook iets heel zwaars. Vooral op zo'n jonge leeftijd, wanneer je eigenlijk nog erg onzeker bent over jezelf.

In de afgelopen maanden heb ik gemerkt hoe erg mijn leven eigenlijk veranderd is. Niet alles is rozengeur en maneschijn. En de roze wolk waar je op zit, nadat je kleintje geboren is, gaat ook erg snel weg.

Het begon bij mij eigenlijk al met de slapeloze nachten, bijna elk uur werd ik wakker. Het hoort erbij natuurlijk, maar dat neemt het feit niet weg dat het erg vermoeiend is! Voordat ik Mason had, sliep ik altijd in het weekend uit tot de wekker twee cijfers voor de puntjes aangaf. Nu mag ik al blij zijn als Mason tot zeven uur slaapt.

Ook het stukje verantwoordelijkheid dat er bij komt kijken, wordt vaak onderschat. Met elke beslissing die ik maak, moet ik nagaan of het mijn kind op de één of andere manier kan beïnvloeden. De deur uitgaan, kan ook niet zomaar. Ik trek nu altijd een uur extra uit om alles klaar te maken voor Mason.

Er komt (bij mij) ook een stukje eenzaamheid bij kijken. Veel mensen van mijn leeftijd snappen niet dat ik niet na één minuut kan reageren op een Whatsappje, of niet altijd je foto like op Instagram. Ik heb daar nu eenmaal geen tijd voor en heb betere dingen te doen dan achter mijn telefoon zitten. Ook wanneer ik met iets zit, is het praten erover erg lastig, omdat ze het niet kunnen begrijpen. Niet hun schuld natuurlijk, maar wel erg vervelend...

Het moederschap wordt vaak gewoon erg onderschat, en bij mij was dat voor bepaalde dingen ook het geval. Ik heb geen moment spijt van mijn keuze, maar dat neemt het niet weg dat het soms wel enorm zwaar is.

Veel liefs, Gabriela