Deel 2: bij de kinderarts

2 april was een spannende dag want wij moesten met Jay naar de kinderarts. Toch vond ik het wel eng, want ja je weet maar nooit wat eruit kon komen. Al maanden ging het niet goed s’nachts en na alles geprobeerd te hebben was dit nog ons laatste hoop. Maar was toch wel bang dat er misschien iets uit zou komen wat niet leuk zou zijn.

Na de geboorte van Jay was ik al eens bij de kinderarts geweest voor controle. Toen had ik een niet zo fijne dokter, dit had ik ook gemeld toen ik belde voor een afspraak. Gelukkig kreeg ik een vervangende arts. Deze dokter hielp ons super goed en was heel meelevend en lief.

Na alle complimentjes die we kregen na binnenkomst over hoe mooie baby Jay wel niet was en hoe gezond hij eruit zag, werd hij onderzocht. Zo luisterde de dokter naar z’n longen, keek in z’n mondje en neusje en nog een aantal andere dingen. Jay deed het hartstikke goed en was super vrolijk.

Na het onderzoek kregen we een gesprek. Hierin vertelde hij wat Jay had. Voor ons een taal wat niet te begrijpen was. Maar ik zal het toch even noemen want misschien dat een aantal van jullie hier wel  wat meer over weten of hier mee te maken hebben. Hij heeft bronchiale hyperreactiviteit. Ik hoop dat ik het zo goed zeg. Ze noemen het ook wel een happy wheezer. Veel kindjes van deze leeftijd hebben dit probleem.
Gelukkig vertelde hij precies wat het in hield en waarmee we het konden oplossen. En ik kan je zeggen het gaat al een stuk beter met hem!

Benieuwd na hoe het verder gaat?  Lees dan deel 3 op 6 mei.