Een te hoge bloeddruk

De hele zwangerschap verliep eigenlijk probleemloos totdat ik tegen het einde van mijn zwangerschap aanliep. Jace was gezond en groeide goed. Alleen toen ik in mijn 36e week van mijn zwangerschap bij de verloskundige op controle kwam, vonden ze mijn bloeddruk aan de hoge kant.

Ik moest de volgende dag terugkomen zodat ze mij konden testen op zwangerschapsvergiftiging. Gelukkig was dit niet het geval maar mijn bloeddruk bleef hoog. Om het zekere voor het onzekere te nemen werd ik doorgestuurd naar het ziekenhuis waar ik wilde gaan bevallen zodat ze ook even de baby in de gaten konden houden met een CTG-scan. Hiermee houden ze de hartslag van de baby in de gaten.

Eenmaal daar gingen ze nogmaals mijn urine checken op eiwitten. Als er te veel eiwitten in je urine zit is dit schadelijk voor je nieren. Zwangerschapsvergiftiging is eigenlijk schadelijker voor de moeder dan voor de baby. Weer bleek mijn urine schoon te zijn maar mijn bloeddruk was nog steeds te hoog. Ik moest 30 minuten aan de CTG-scan en gelukkig was met Jace ook alles goed.

Ik heb tot in de avond in het ziekenhuis gezeten omdat ik moest wachten op mijn bloedtesten. Die bleken ook goed te zijn dus mijn bloeddruk was te hoog door mijn zwangerschap. Er werd besloten om de zwangerschap in te leiden maar omdat ik pas 36 weken zwanger was wilden ze het nog een week rekken door mij medicijnen te geven voor de te hoge bloeddruk. Ik moest die nacht blijven ter observatie en als de medicijnen zouden aanslaan, zou ik de volgende dag naar huis mogen.

Ik had helaas niet zo goed geslapen, maar ja, wie doet dat wel in een ziekenhuisbed? Ik werd weer aan de CTG gelegd en de gynaecoloog kwam langs om te vertellen over de inleiding. Ook kwam ze mijn ontsluiting voelen en ik had al 2cm ontsluiting. Je moet 3 cm hebben om je vliezen te kunnen breken. We hadden afgesproken dat ik later in de week nog eens terug zou komen zodat ze nog een keer naar Jace zijn hartje konden luisteren en mijn bloeddruk in de gaten konden houden. Verder zou ik op zondagavond 13 december 2015, naar het ziekenhuis moeten komen om te kijken of ze mij klaar moesten maken via een ballon of via een pilletje. Als ik een pilletje zou krijgen zou ik weer naar huis mogen en als ik een ballon zou krijgen zou ik moeten blijven. Ik zou op 14 december 2015 ingeleid worden. Daar was ik wel blij mee, want 14 is mijn geluksgetal en december mijn favoriete maand.

In mijn volgende blog vertel ik over de bevalling!

xx Brandy