Annemarie

Ik wil graag mijn verhaal met jullie delen.
Het begon allemaal toen ik 11 jaar was. Ik was een heel normaal kind geen pesterijen, een hele liefdevolle familie en een stabiel gezin. Eigenlijk een (perfect) leventje. Ik weet dat niet iedereen zo een fijne kindertijd heeft gehad, dit was het geval bij de vriend van mijn broer (17 jaar). Ik ga verder niet in op zijn jeugd. Maar goed hij zocht liefde en warmte soms bij de verkeerde mensen. Hij koos mij en een vriendin van mij die toen 12 was. Hij misbruikte ons verkrachte ons en liet ons toen achter als grof vuil. Niet wetende wat de gevolgen waren.

Ik vertelde niet gelijk aan mijn ouders wat er was gebeurd ook al had ik een hele goede band met ze ik durfde het gewoon niet te vertellen.

Ik was pas 11 en pas 1 keer ongesteld geweest dus ik wist niet zo goed of het raar was dat ik 8 weken niet ongesteld was geworden. Tot mijn moeder een keer aan mij vroeg : lieverd ben je niet een keer ongesteld geweest?
Ik werd rood en barste in huilen uit! Ik heb mijn moeder alles verteld en zijn de dag erna meteen naar de dokter gegaan. Ik weet de precieze datum nog 4 juli 2009 werd er gezegd: je bent zwanger en je bent al 15 weken. Of dat nog niet genoeg was zeiden ze daarna: uuhh het zijn er 2?! Met een verbaast en bezorgde stem. Ik kon het niet geloven, ik droomde.
De volgende dag werd ik wakker en ik zag de echo foto naast me bed liggen ik besefte het.....Ik ben echt zwanger.

Op die dag 4 juli 2009 is mijn leven veranderd. Alles moest geregeld worden niet voor 1 maar 2 baby's.
Mijn broer heeft me ontzettend geholpen omdat het notabene zijn vriend was die mij zwanger heeft gemaakt. Ik heb nog geprobeerd contact met hem te krijgen maar dat is me nooit meer gelukt.
Mijn buik is natuurlijk snel heel dik geworden omdat ik zo klein was en kreeg snel rare blikken en vragen.

Gelukkig mocht ik eerder stoppen van groep 8 en mocht ik op de middelbare school beginnen als ik was bevallen( wel moest ik thuis schoolwerk maken).

15 december 2009 mijn verjaardag ik was hoog zwanger en voelde me totaal niet goed. Misselijk, rug pijn. Ik heb mijn verjaardag ook niet gevierd.
Op de nacht van 18 op 19 december kreeg ik ontzettend last van mijn buik. Mijn ouders en ik stapte in de auto naar het ziekenhuis waar de weeën weer wat minder werden.
19 december om 6.50 begonnen de weeën weer maar dit keer waren ze heftiger en pijnlijker en ze werden ook steeds pijnlijker.
Op 20 december om 2.34 kwam mijn eerste kindje een meisje genaamd Tiëra. De grootste van de 2.
En iets later kwam mijn kleine jongetje bijna de helft lichter en moest gelijk mee genomen worden. Hem noemde ik Ivan.
Mijn bevalling ging heel moeizaam en was heel heftig ik heb dan ook 10 dagen in het ziekenhuis gelegen.
Ik werd aan alle kanten geholpen en alles is goed gekomen.

Nu zijn ze inmiddels 3 jaar en gaan volgend jaar naar de basisschool.
Ik heb nu een super lieve vriend en we doen alles samen. Het geld blijft een puntje maar we redden het wel.

Ik had een perfecte kindertijd en ben toch op mijn 12e moeder geworden. Ik had liever willen wachten maar heb zeker geen spijt!!! Ik houd ontzettend veel van ze en zou ze voor geen goud willen missen.