Bibi

Hallo allemaal! Eerst zal ik mijzelf eens voorstellen; ik ben Bibi, 18 jaar. Ik heb geen gemakkelijk leven gehad tot nu toe. Over een klein stukje uit mijn jeugd wil ik jullie graag wat vertellen. Ik probeer het niet te lang te maken, maar wees gewaarschuwd: het kan je wat tijd kosten om dit te gaan lezen. In ieder geval erg bedankt voor je interesse!

Ik heb een verschrikkelijke jeugd achter de rug, maar hier ga ik het nu niet over hebben. Dit is maar een kleine bijzaak en ik ga er jullie dus niet mee lastigvallen.

Op mijn veertiende heb ik een moeilijke tijd gehad. De meesten van mijn vrienden lieten me in de steek. Ik bleef bijna zitten, waardoor mijn ouders me weer flink aan het werk zetten met school. Het ging uit met mijn toenmalige vriendje. Kortom: heel wat vervelende dingen.

Ik had twee mensen om me heen die me door dik en dun steunden; mijn beste vriendin Renate en mijn beste vriend Luuk. Ze betekenden voor mij ontzettend veel. We zagen elkaar dan ook dagelijks. Luuk was meer een feestbeest, hij leidde mij dan ook vaak af van mijn problemen. Renate was meer een type om mee te praten. Een geweldige combinatie dus.

Toen ik 16 was liep het thuis erg uit de hand. Er was constant ruzie tussen mij en mijn ouders. Ik besloot om in ieder geval voorlopig even uit huis te gaan. Ik ging bij mijn oom en tante wonen. Dit werkte, en zo hield ik de band met mijn moeder toch nog redelijk. Er kwam wat meer rust in mijn leven.

Op mijn zeventiende slaagde ik voor mijn havo. Een groot feest natuurlijk. En wat een leuk idee: drie maanden feesten! Ik, Luuk en Renate waren er helemaal klaar voor. Na de vakantie pas organiseerden we met zijn drieën een examenfeest/klassenreünie.

Het werd een grote gezelligheid. Iedereen was bezopen, ook ik. Na het feestje kletsten we met zijn drieën na. Renate moest op tijd naar huis, maar Luuk bleef nog even. Plotseling zoenden we, en van het een kwam het ander.

De volgende dag zijn ik en Luuk weer bij elkaar gekomen. We hadden beide geen spijt, maar het mocht niet vaker gebeuren. We wilden gewoon vrienden blijven en het had voor beiden niets betekend. Conclusie: het blijft geheim.

We zaten al bijna halverwege het eerste studiejaar. Ik studeerde fysiotherapie. Het was een erg leuke studie en goed te combineren met mijn vrije tijd.

Zoals je al kunt raden werd ik niet ongesteld. Ik had nog geen last van zwangerschapskwaaltjes naar mijn idee, dus wachtte het gewoon even af. Ik vertelde ook niets aan Luuk want ik wilde hem absoluut niet bang maken. Een week later was ik nog niet ongesteld. Ik ging er vanuit dat ik een keertje had ‘overgeslagen’, en dus de volgende maand weer gewoon ongesteld werd.

In die periode voor mijn volgende ongesteldheid kreeg ik soms wat misselijkheidsaanvallen. Ook mijn borsten waren gespannen. Ik was moe en had ontzettend veel last van hoofdpijn en migraine. Iets waar ik normaal geen last van heb. Toch drong het nog niet door. Ook een maand later werd ik niet ongesteld.

Opeens werd ik zenuwachtig. Het drong een beetje tot me door wat er aan de hand zou kunnen zijn. Misschien was ik wel zwanger van Luuk. Ik kreeg een kleine paniekaanval bij het idee… Een dag na de dag dat ik ongesteld zou moeten worden haalde ik twee testen. Ik deed ze allebei. Ze waren allebei positief…

Ik wist niet hoe ik moest reageren. De tranen liepen over mijn wangen, maar tegelijkertijd voelde ik me gezegend. Ik mocht al zwanger zijn! Ik mocht al een kindje baren! Er zijn mensen die hier jaren voor aan het ‘klussen’ zijn en het dan nog niet lukt; ik moet hier gelukkig mee zijn!

Kortom; ik was bang, doodsbang, maar ergens ook gelukkig. Meteen daarna belde ik Luuk. Hij zat bij zijn vrienden dus wilde eigenlijk niet komen. Ik zei dat het heel dringend was. Hij is toen toch meteen gekomen. We zijn samen een stuk gaan wandelen in het park. Ik liet hem de zwangerschapstest zien en vertelde hem hoe het is gegaan.

Hij schrok ontzettend van dit nieuws: hij werd de papa van het kindje van zijn beste vriendin. Ik zag aan hem dat hij niet zo goed wist hoe hij moest reageren. Ik zei dat hij niets voor het kindje hoefde te doen als hij niet wilde, dat ik desnoods wel zei dat het van een onbekende one night stand was.

Hij was stil. Hij heeft ook niets meer gezegd tot hij weg ging. Ik voelde me leeg en alleen. Hij was niet boos, maar gewoon zo geschokt. Ik wist niet wat ik met mezelf aan moest. Twee dagen later stond hij voor mijn deur met een kadootje. (chocolaatjes) Hij nam me mee naar de bioscoop.

Onderweg vertelde hij me dat hij graag de vaderrol op zich wilde nemen. Hij had er goed over nagedacht en wilde helemaal voor het kindje gaan. Hij had al helemaal een plan uitgewerkt, ik moest er alleen nog mee instemmen: we zouden samen een appartement huren met ieder een eigen slaapkamer. Hij zou fulltime werken en ik voor het kindje zorgen en zo snel mogelijk proberen om mijn schooljaar af te maken. Het was een goed plan.

Nu ben ik inmiddels 33 weken zwanger, wonen we in een appartementje. Vier weken geleden heeft Luuk mij de liefde verklaard, en andersom. We zijn nu dus officieel een stelletje. Alles verloopt prima. Ik heb een geweldige zwangerschap achter de rug tot nu toe! We zijn super gelukkig en kunnen niet wachten op ons drupke!