Lisanne

Mijn verhaal begint op mijn 14e, net nadat ik jarig was geweest had ik besloten dat mijn leven te saai was. Het degelijke gezin waar ik uit kom vond ik maar niks en ik wou meer spanning in mijn leven. Ik begon met uitgaan, heel onschuldig naar die alcohol vrije feestjes. Ik kreeg mijn eerste vriendjes en brak alle regels die ik thuis had. Mijn leven was letterlijk een groot feest en bestond uit paardrijden, chillen, werken en uitgaan. In die zomervakantie waren we met z’n allen op vakantie in Frankrijk. Ik liep met mijn vakantievrienden over het terras van de camping en zag daar een super gespierde knappe jongen zitten. Een paar dagen later kwam ik deze jongen tegen in het zwembad, we raakten aan de praat. Het klikte goed tussen ons, we konden uren kletsen en het voelde zo vertrouwd. Eén probleem was dat hij 10 jaar ouder was, toch maakte het voor mij niks uit. Niet snel daarna vroeg hij me verkering en kregen we een relatie. We spraken af dat we na de vakantie de relatie voort zouden zetten en elkaar zouden blijven zien. Bij terugkomst zetten we onze relatie door, het was super gezellig maar, ik was niet meer verliefd. Na een maand bij terugkomst heb ik op een woensdag de relatie verbroken.

In diezelfde week moest ik ongesteld worden, maar mijn ongesteldheid bleef uit. Die zaterdag heb ik een test gedaan, POSITIEF stond er. Mijn wereld stond op z’n kop, al mijn dromen vielen weg gelukkig wist ik 1 ding zeker; mijn ouders zouden me helpen. Ze waren op de hoogte van de test en zeiden meteen: je mag het houden maar je maakt je opleidingen af. Doordat ik het uit had gemaakt maar mijn ex-vriend me super leuk vond zei hij tegen mij: je gaat bij mij terug en je houdt de baby of je pleegt abortus en we zien elkaar nooit meer. Mijn reactie was meteen: ik ga niet terug bij jou en ik pleeg geen abortus, aan jou 9 maanden de keus of je de vaderrol op je wilt nemen. Ik heb daarna niks meer van hem gehoord.

De maanden daarna waren zwaar, ik moest mijn 3e leerjaar 3 maanden verkorten. Ik werkte keihard voor school en ondertussen werd er druk geroddeld over dat ik zwanger was. Gelukkig was school positief en had ik daar geen nare opmerkingen. Buiten school was het een ander verhaal, als ik door de stad fietste priemden de ogen in mijn rug. Mijn ouders steunden me in alles waar ze maar konden. Eens per 2 weken ging ik naar SIRIZ daar kreeg ik hulp om me voor te bereiden op de komst van mijn kindje. Vaak kwamen meiden naar me toe en zeiden: ooh ik wil ook zwanger zijn. Ze wisten alleen niet dat ik elke ochtend eerst moest spugen voordat ik naar school ging en dat ik altijd moe was. Toch heb ik een super zwangerschap gehad en heb ik begin mei verlof gekregen. Eind mei beviel ik van mijn liefste dochter Nina.

Na de zomervakantie kon ik doorstromen naar het 4e jaar, mijn examenjaar. Het was heel pittig, een dochter, school, vriendinnen, paarden, ik had veel ballen hoog te houden. Ondanks dat ik moeder was wou ik mijn ‘normale’ leven houden. Voor mezelf had ik ook heel duidelijk de afspraak op school ben ik tiener en thuis ben ik moeder. Als ik op school was merkte je niks aan me, ik was gewoon een vrolijke puber die goed haar best deed en wist wat ze wou. En thuis zorgde ik voor mijn dochter en zag je niks meer terug van die puber. Ondanks dat het pittig was ging het super goed, ik heb mijn examen met gemak gehaald en ben MHBO Commerciele economie gaan doen.

Deze opleiding doe ik momenteel, het is een MBO opleiding met het eerste jaar van HBO erbij. Hierna hoop ik door te stromen naar het HBO en uiteindelijk een goede marketing gerichte baan te krijgen. Ondanks dat ik zwanger raakte ben ik nooit mijn ambities uit het oog verloren, ik weet wat ik wil en ik ga ervoor. Het is zeker zwaar maar ik krijg er veel voor terug. Nina heeft mij in laten zien dat er meer is dan alleen een leven met paarden uitgaan werken en soms een beetje school. Nu vecht ik voor mijn toekomst en met succes.

Anderhalf jaar heb ik contact geprobeerd te krijgen met de vader van Nina. Niet omdat ik het zelf wilde maar omdat ik wil dat mijn dochter haar vader kent. Na anderhalf jaar kreeg ik eindelijk contact en nu ziet Nina haar vader één keer per week. Ik kan oprecht zeggen dat ik een goede band heb met de vader van Nina. We gaan dit jaar samen mijn mijn ouders en zijn familie op vakantie naar de camping waar we elkaar hebben ontmoet. We doen dit alle twee voor Nina, ondanks dat we uit elkaar zijn willen we geen ruzie en denken we alle twee in het belang voor haar.

Nogsteeds ben ik Lisanne en ik blijf 17 jaar, toch voel ik me soms 27. Ik blijf uit een heel normaal gezin komen. Mijn vader blijft een eigen bedrijf hebben alleen mijn moeder werkt niet meer en zorgt nu voor mijn dochtertje. Ik ben niet meer christelijk opgevoed, maar ik ben een christen. Zonder gods liefde had ik dit niet kunnen doen. Ik woon nog steeds in hetzelfde stadje en ik zal er altijd blijven wonen, want ik heb geleerd om over boven te staan en me nergens van aan te trekken. Mijn moeder hoort nog steeds ‘goh wat heb je een leuk gezin’ maar ook ‘goh wat zijn jullie een leuke familie’. Ik woon samen met mijn ouders, broertje zusje en dochtertje in een huis. We lachen, huilen, dansen, stoeien, maken ruzie en zingen met elkaar. Alles is hetzelfde met nog een beetje meer, want ik heb een dochter erbij gekregen die veel meer geluk met zich mee brengt.

Nu op dit moment lees ik mijn verhaal en ik hoop dat ik meiden kan inspireren. Als je een abortus overweegt (wat ik overigens heel goed snap) denk dan eerst aan de dingen die je wel krijgt en die je wel hebt. Als je dit als buitenstaander leest, lees dan ook de andere verhalen. Tienermoeders zijn doorzetters, niet alleen ik, maar alle moeders. Wij zullen vechten voor onze kinderen en wij houden van hun zoals ieder andere ‘normale’ moeder. Denk niet ‘mij overkomt het niet’ want dat dacht ik ook. Nu zeg ik alleen maar: ‘voorkomen is beter dan het je overkomen’

Liefs

Lisanne