Mijn bevallingsverhaal

Hallo, ik ben tienermoeder17. Ik ben 17 jaar en 5 juni 2013 bevallen van een zoontje.

Toen ik erachter kwam dat ik zwanger was, heb ik het meteen mijn vriend (nu mijn man) verteld. Hij was erg blij dat er een kleintje zou komen van ons samen. Ook al was het niet gepland.
Toen ik net drie maanden zwanger was heb ik in het ziekenhuis gelegen wegens uitdroging. Ik heb er vier dagen gelegen en werd er zo gek dat ik naar huis wilde. Dus ik ben tegen advies in naar huis gegaan.

Ik woon nu samen met mijn man bij mijn moeder thuis. En die rookte in die tijd nog gewoon binnen. Nadat ik uit het ziekenhuis kwam, is het gestopt. Ze ging gelukkig telkens buiten roken. En het ging daarna stukken beter.

Met de 20 weken echo kwamen wij te weten dat ik zwanger was van mijn zoontje. Wat waren wij blij! We wilden graag een zoontje. Maar als het een meisje was geweest, was het ook niet erg. Als het maar gezond was.

Toen ik 36 weken zwanger was, had ik zoveel vocht in mijn benen dat ik amper kon lopen. De verloskundige zei dat er weinig aan te doen was. Gewoon rusten wat ik al veel deed.
Met 38 weken en 1 dag ben ik er weer terug heen gegaan voor het vocht. Ze konden nog niks doen. Omdat ze geen inleiding deden, moest ik gewoon wachten. De dag erna ben ik met mijn man en mijn moeder naar het dorp gegaan.

Ik had last van krampen en kon geen houding vinden. Ik heb twee ijsjes gegeten en zelfs nog op een terrasje gezeten. Die avond ben ik nog naar mijn man zijn ouders toe gefietst.
Zijn moeder had nachtdienst en merkte al aan mij dat er iets zou gebeuren. En ja hoor: tegen half 10 is mijn vruchtwater een beetje gaan lopen. Ik zat op de bank. Ik ben toen naar mijn bed gegaan en heb op bed zo'n matje neer gelegd. Toen braken mijn vliezen goed.

Ik kon nog steeds geen houding aanhouden en ben naar beneden gelopen met een inlegkruisje. Ik moest naar de wc toe en zag tot mijn schrik dat mijn urine groen was. Gelukkig was ik nog in het beginstadium.

Ik had ook al de verloskundige gebeld en die was onderweg. Ik moest nog tien minuten wachten. We hebben mijn man zijn moeder gebeld en die is ook uit de nachtdienst gekomen.
Om 2 uur was ik in het ziekenhuis en had opeens erg veel wee├źn. Mijn laagste wee zat tussen de 40 en 50 de rest daar boven. Ik wou een ruggenprik, maar dat kon niet. De vrouw die 'm kon zetten, was bij een operatie.

Toen heb ik een morfinepomp gekregen en gelukkig ik had wat rust. Om 5 voor 9 had ik volledige ontsluiting en 11 over 9 is mijn zoontje geboren. Omdat hij in het vruchtwater had gepoept, moest hij 8 uur ter observatie blijven.

Hij deed het verder super en tegen zes uur kregen we al de ontslagbrieven en konden we naar huis. Mijn moeder had het huis al versierd in de tussentijd!

Nu ben ik 7 weken verder en mijn mannetje groeit als kool. Hij doet het super en is erg tevreden! Dit was mijn bevallings verhaal.