Wendy

Hallo iedereen,

Mijn naam is Wendy en ik ben 21 jaar oud, ik ben 3 Oktober 2012 moeder geworden van een tweeling, 2 meisjes.

Hun namen zijn Ashley Ella & Alicia Anna, ze zijn met 37 weken en 5 dagen geboren, wat netjes is voor een tweeling.

Ik was Maandag 1 oktober met spoed naar het ziekenhuis gegaan, omdat de thuismonitor mevrouw die kwam controleren het hartje van 1 van onze meiden niet kon vinden. Ik was helemaal in paniek en toen we in het ziekenhuis op de kraamafdeling kwamen vonden ze naar een tijdje het hartje gelukkig, onze ene meisje was al zo ingedaald dat ze het hartje moeilijk konden vinden.

Ik had telkens zoveel pijn in mijn buik dat het lopen niet meer ging, en tijdens mijn zwangerschap heb ik mijn knie uit de kom gehad waardoor ik 7 a 8 weken in het gips heb gezeten. Nadat het gips eraf mocht moest ik alles weer opnieuw leren doen en door de zwangerschap was dat helemaal moeilijk.

Toen had ik gevraagd of ik niet eerder als 5 oktober konden worden ingeleid, want ik trok het echt niet meer.

Toen hadden ze overlegd en vertelde ze me dat ze me meteen al konden strippen maar ik zou dan meer pijn in mijn buik krijgen, en daar zat ik op dat moment niet op te wachten, ik kreeg wel slaapmedicatie mee omdat ik al 2 weken lang niet sliep door de pijn. Toen kwamen ze met een nieuwe oplossing om Woensdag 3 oktober mij in te leiden.

De dag naar dat ik in het ziekenhuis was geweest duurde maar langer en langer.

Toen was het eindelijk Woensdag mijn man en ik waren beide zenuwachtig, ik belde om kwart over 6 naar de kraamafdeling om te kijken of er plaats was, ze vertelde dat ik om half 8 op de kraamafdeling moest zijn. Toen waren we precies om half 8 op de kraamafdeling, we kregen eerst een tweepersoons kamer omdat alles nog vol lag en moest worden schoongemaakt. Toen werd ik om 8 uur aan de monitoren gelegd en werd er een gel ingespoten die de weeën moest opwekken. Toen gingen we om 9 uur even naar beneden naar het restaurant omdat ik al 1 uur op bed had gelegen vanwege die gel.

Eenmaal beneden begon ik weeën te krijgen en zijn we meteen naar boven gegaan naar de kraamafdeling. Toen werd ik aan de monitoren gelegd en had inderdaad al flinke weeën. Om 11 uur kreeg ik een grote 1 persoons- kamer, alles werd klaargezet. Om 1 uur werden de vliezen gebroken, wat geen pretje was. Daarna had ik zulke pijn van de weeën, dat ik een ruggenprik kreeg wat ik altijd gezegd heb dat ik deze niet wilde. Eenmaal toen de ruggenprik was gezet en ik aan het infuus lag viel ik in slaap. Rond 5 uur had ik al 8 centimeter ontsluiting en om half 6 mocht ik gaan persen.

Mijn man steunde mij echt goed telkens een lekker nat washandje en de gynaecoloog en 4 verloskundige stonden erbij. Om 17:55 werd onze eerste dochter Ashley Ella geboren, mijn man knipte haar navelstreng door en kreeg haar gelijk bij mij. Ik keek naar mijn buik en zag dat deze helemaal weg was, toen vroeg ik me wel af waar onze andere dochter dan zou zijn. Om 18:03 werd onze tweede dochter geboren, dit ging wat moeizamer zij is in een stuit geboren en kwam dus eerst met haar beentjes en ademde niet toen ze eruit kwam, de gynaecoloog knipte de navelstreng door en ze werd meteen weg gehaald, ik had der niet even kunnen zien. Ze werd daarna meteen naar de kinderafdeling gebracht mijn man en mijn schoonmoeder gingen met haar mee.

En ik lag daar nog op bed met de benen wijd, ik moest worden gehecht omdat ik ingeknipt was, dit was echt geen pretje. Tijdens de hechtingen mocht ik Ashley lekker vasthouden en vergat ik de pijn van de hechtingen.

Naar een tijdje kwam mij man bij mij en vertelde dat met onze Alicia ook beter ging en waarschijnlijk eind van de avond bij ons mocht liggen. Daarna kwamen er familieleden langs en werd ik gewassen.
Om 9 uur 's avonds kwam onze 2e dochter bij ons op de kamer liggen. We waren eindelijk naar lang wachten de trotse ouders van Ashley Ella & Alicia Anna. De volgende morgen mocht ik douche en werd de katheter eruit gehaald.

Ik mocht ook rond 12 uur naar huis als ik geplast had, en dat deed ik dus mocht lekker naar huis genieten van ons gezinnetje.

En nu is de tijd zo snel gegaan en zijn onze meiden alweer 3 maanden oud. Ze doen het onwijs goed en lopen voor met heel veel dingen. We zijn zo trots op onze meiden.
Ik zou zeggen jonge moeders die zwanger zijn als je kindje bij je is dan vliegt de tijd echt voorbij zo snel dat alles gaat. Dus geniet ervan zolang het kan want voordat je het weet is je kindje 1 jaar oud.

Liefs Wendy