17 en zwanger

Hallo allemaal!

Ik ben 17 bijna 18 en ik heb een dochtertje van bijna 2 maanden.
Ik was al 33 weken zwanger toen ik erachter kwam, omdat ik al meer dan 1 jaar niet meer ongesteld was geworden en gewoon de pil in nam zocht ik er niet veel achter. Plus ik had ook geen buikje.
Mijn moeder daar integen had vermoedens. Ze vroeg wel eens aan me ben je zwanger en ik bleef nee zeggen totdat ik van mijn moeder een zwangerschapstest moest doen.
Ook omdat ik een spiraal wou want ik was niet goed met de pil in te nemen. De test kwam als positief terug.

2 dagen later zijn we naar de verloskundige gegaan die zei dat ik minimaal al 30-32 weken zwanger was dat was ook de eerste keer dat ik der hartje had gehoord.
Ik moest huilen en mijn moeder trooste mij. Ik ben 17 ik WIL helemaal geen kind nu! Dat is ook wat ik zei: ik wil 't niet ik wil 't niet!
Mijn vriend wist het toen nog niet en ik was bang om het tegen hem te vertellen, maar ik kon ook niet zomaar mijn mond dichthouden. Ik had al 2 dagen tegen hem gelogen. Ik zei dat ik niet kon afspreken omdat ik op pad ging met mijn moeder, ontbijten ergens. Ik was wel op pad met mijn moeder, maar niet om te ontbijten.

Dezelfde dag kregen we van de verloskundige een doorverwijzing naar het ziekenhuis, waar ik mn 1ste echo kreeg.
Zodra ik mijn kleine meid op dat scherm zag werd ik verliefd op der. Ik wou moeder worden ookal zei ik eerder die dag van niet.
In het ziekenhuis vertelden ze me dat ik al 33 weken zwanger was.

Ik kreeg de optie adoptie maar ik zou dat niet aankunnen. Zomaar mijn kind weg te geven aan een ander. Ik wou het zelf opvoeden en mijn moeder zal meehelpen!

Later die avond had ik vlak bij mijn huis afgesproken met mijn vriend, ik was bang. Mijn zus ging mee voor de zekerheid. Ze bleef uit het zicht, maar op gehoorafstand.
Zodra ik het hem vertelde was hij geschokt. Hij werd vader. Nadat ik hem de echo foto had laten zien werd hij verliefd op de kleine meid. Hij wou niks liever dan mee te helpen met de opvoeding.

Mijn vader had er een beetje moeite mee, zijn jongste dochter van 17 zwanger. Hij wist niet zo goed hoe hij ermee om moest gaan. Mijn moeder en ik wisten zeker dat zodra de kleine meid er was hij verliefd op haar zou worden en dat is ook gebeurd.
Iedereen in mijn omgeving is er voor me en steunen me.

Ik heb niet erg lang van mijn zwangerschap kunnen genieten. Ik ben namelijk bevallen met 39 weken. Ergens ben ik wel blij dat de bevalling niet zo lang duurde, maar 13 minuten!
Op 22 juni 2015 is onze kleine lieve Lynn geboren. Ze was maar 2,8 kilo bij de geboorte en 48 cm.
Ik moest 1 nacht in het ziekenhuis blijven, omdat ik een ongecontroleerde zwangerschap had en ze zeker wilden weten dat haar bloedsuikerwaarden gewoon goed waren en dat was het gelukkig ook.

Nu bijna 2 maanden later heb ik wel bepaalde ups en down gehad, maar ik geniet nu al van het moederschap.

Rianne