Shacille

Ik wil jullie op wijzen dat tienerouder niet makkelijk is. Ik was zelf ook voor het eerst moeder op mijn 19, maar heb veel steun gehad aan mijn partner en familie, vrienden. De meeste steun kreeg ik van mijn dichtbijzijnde familie.

Ik durfde niet aan mijn moeder te vertellen dat ik zwanger was, maar ik heb toch de moed gevonden om met mijn partner samen het te vertellen aan mijn moeder en stiefvader. Ik had verwacht dat ze erg boos zouden zijn en me zouden haten. In tegendeel, ze waren wel een beetje teleurgesteld want ik studeerde nog, Maar ik was toch blij dat ik ze verteld heb en dat we ervoor gingen.

Ik heb ze ook bewezen dat ik het kan samen met mijn partner. Ik heb mijn studies afgemaakt.

Mijn zoontje werd geboren, en mijn moeder en stiefmoeder waren erg blij met hun eerste kleinkind. Wij waren trotse ouders en hun trotse grootouders, van allebei kanten waren onze ouders trots op ons en blij voor de geboorte.

Dus soms hoeft het niet het ergste te betekenen als je jong zwanger bent. Van wat je ouders zullen zeggen of doen, het kan goed of slecht zijn, maar vertel je ouders het altijd. Het is het moeilijkste, maar er moet een stap zijn.

En als ze het niet goed vinden of eens zijn, het is uiteindelijk jouw beslissing. En als je nog thuis woont: er zijn instanties die je kunnen helpen met je beslissing als je er niet uit komt.

Dus denk gooed na, voordat je een beslissing neemt.