Zijn hartje gehoord

Het was een dag voor oud en nieuw dat wij erachter kwamen. Wij zijn ik en mijn vriend, waar ik inmiddels drie jaar een relatie mee heb.

Huilend ging ik naar beneden, naar mijn moeder toe, na het zien van de uitslag op de zwangerschapstest. Wat nu? Dit ging alsmaar door mijn hoofd.

Mijn moeder omhelsde me en vertelde me dat alles goed zou komen, welke beslissing ik ook zou maken.

We hebben een afspraak bij de dokter gemaakt en konden de volgende ochtend terecht. De dokter heeft ons doorverwezen naar de gynaecoloog, waar ik die middag terecht kon. Een echo laten maken, en ja inderdaad: zwanger, negen weken.

We hadden vijf dagen bedenktijd en dan moesten we vertellen welke keuze we zouden maken. Weghalen of doorgaan met de zwangerschap.

Mijn vriends ouders, zijn zus, mijn zussen en vader waren ook al ingelicht. Voor iedereen was het een grote schok.

Maar de keuze was snel gemaakt. We gaan voor deze zwangerschap. Met steun van onze ouders moet dit goed komen.

Tussen mijn vriend en mij gaat het goed. We hebben een stabiele relatie. Hij is 19 jaar en zit nog op school. Ik ben 17, ook nog op school.

Ja, we zijn jong. En nee het is niet gepland. Maar wel gewenst! Het kindje zal alle liefde van de wereld krijgen. We houden er nu al van.

Ik ben inmiddels 15 weken zwanger en met mijn kwaaltjes gaat het nog niet zo goed. Veel misselijk, moe, hoofdpijn etc. Bij drie maanden zou het minder worden, zeggen ze.

Maar goed , we blijven positief. Je krijgt er iets moois voor terug!

Twee weken geleden hebben we een echo gehad en ook al gehoord wat het wordt. Helemaal niet op bedacht dat ze dit nu al zouden kunnen zien. Heel bijzonder om je kindje te zien en ZIJN hartje te horen kloppen.

Mijn buik schijnt te groeien, zelf zie ik er niet zo veel van. Voordat ik wist dat ik zwanger was, ben ik 10 kilo afgevallen door het overmatig overgeven. Dacht dat het een griepje was, haha. Mijn buik is nog niet zo dik als een paar maanden geleden. Raar eigenlijk.

Over twee weken hebben we weer een echo, hier hebben we weer erg veel zin in! Wij zijn er blij mee, onze familie is er blij mee en blij voor ons. 

Negatieve mensen heb je helaas ook. Er wordt erg slecht over ons gepraat. Dat zal ik echt nooit begrijpen. Hun leven veranderd toch niet? Helaas zal je sensatiezoekers altijd houden.

Ik ben echt ontzettend blij met de steun die wij krijgen van de mensen waar we van houden. Zonder die steun zou ik dit niet hebben gekund.

Ja, wij tienermoeders zijn jong en krijgen een kind. We plannen het leven anders dan andere mensen doen. Maar er zitten toch meer voordelen dan nadelen aan? Richt jullie op het positieve, dames. Gepraat wordt er toch wel. Maar wij hebben straks, of hebben al , een klein wondertje.

Niets mooier dan dat, toch?