Fay

Hallo ik ben Fay,

op 16 augustus 2017 werd ik niet meer ongesteld, dus al 3 weken over tijd
ik was echt heel bang, ik dacht al dat ik zwanger zou zijn, het condoom was van hem wel gescheurd, maar ik wou het eigenlijk niet geloven. Ik negeerde om een zwangerschapstest te doen, maar rond 4 maanden zwanger zijn kreeg ik toch echt een buikje. Ik dacht zo "het zal toch niet waar zijn“. Ik deed die middag nog een zwangerschapstest en ja hoor ik was ZWANGER. Ik barste in tranen uit en durfde het niemand te zeggen, behalve mijn best friend Mila. Zij was er altijd voor me. Een maand later vertelde ik het aan mijn ouders, zij waren boos maar ondersteunden me wel verder, Mijn vader kwam niet helemaal over het idee heen dat hij opa werd. Ik ben nu 16 jaar, mijn vader was 37 toen hij opa werd en mijn moeder 35 jaar. En natuurlijk heb ik het ook aan mijn vriend vertelt, hij schrok maar bleef wel bij me. We besloten om in zijn huis te wonen hij was toen 20 jaar. Op een nacht kreeg ik krampen in mijn buik en de weeën begonnen, we gingen met z’n tweeën naar het ziekenhuis. Mijn ouders en zijn ouders kwamen er ook aan. Ik heb een gewone bevalling gehad. Over de gang (zei mijn moeder) dat je mijn geschreeuw kon horen. Na 3 en een half uur had ik mijn zoontje Sepp vast. Het leukste en liefste jongetje die ik ooit heb gezien. Sepp is nu 6 maanden en we zijn een heel gelukkig gezin.

Tip: als je jong en zwanger bent vertel het wel gelijk aan je ouders (kunnen zij ook aan het idee wennen ;). Wees niet bang.