Onverwachts moeder

23-03-2018 - Ik was 16 en was een meisje dat het goed met jongens kon vinden. Ik had veel vrienden waardoor ik niet echt verder keek dan vriendschap. Via mijn beste vriend ontmoette ik toen een jongen waar het toch anders bij voelde. Hij had hetzelfde en na veel praten en afspreken hadden we een relatie.

De relatie was op dat moment helaas voor korte duur. Na vier maanden waren we uit elkaar. We hadden na de relatie af en toe nog contact en mijn gevoelens voor hem wilde maar niet weg gaan. Hij bleef ook om mij geven maar zei dat hij niet klaar was voor een relatie. Negen maanden later moest ik hem bellen met het nieuws dat hij vader was geworden van een zoontje. Ik heb de zwangerschap geblokkeerd, had geen symptomen en kreeg ook geen dikkere buik.

Tot op de dag van de bevalling, ik kreeg ontzettende rugpijn en ging huilend naar mijn moeder. Mijn moeder kreeg het vermoeden al en belde het ziekenhuis. Ik werd opgehaald door de ambulance en 2 uurtjes later was ik moeder van een gezond jongetje. Mijn ouders en broers waren ontzettend geschrokken maar ik heb ontzettend veel steun van hen gehad. Daarnaast wilde de vader van mijn zoontje gelijk zijn verantwoording nemen en kregen wij ook hulp van zijn ouders.

Ik was nog minderjarig en daarom kreeg een derde partij de voogdij over mijn zoontje. Omdat we een groot netwerk hadden, vond de voogd van mijn zoontje het niet nodig om boven op ons te zitten en heeft ze van een afstand meegekeken. Toen ik 18 was, heb ik het gezag zelf aangevraagd en die ook zonder enige tegenspraak gekregen. De vader en ik zijn nu al 15 maanden gelukkig samen. We wonen allebei nog thuis aangezien er nog geen geld is voor een eigen plekje. Ik volg nog een opleiding. Als ik mijn opleiding heb afgerond, willen we graag met ons gezinnetje een eigen plekje.

Veel mensen hebben vooroordelen over tienermoeders, ik kan dat ergens wel begrijpen als je alleen de verhalen van het programma 'Vier handen op één buik' ziet of van teenmom maar er zijn genoeg positieve tienermoeders!