Twee keer zwanger binnen een half jaar

3-1-2018 - Het zal mij toch niet overkomen, dacht ik. Dus wel! Maar niet 1 keer, maar 2 keer binnen een half jaar tijd. Mijn naam is Linda en ik ben achttien jaar oud en graag deel ik mijn verhaal met jullie.

Mijn verhaal begint in 2013. In dit jaar dacht ik dat ik mijn liefde van mijn leven had ontmoet. Destijds was ik 14 jaar oud toen ik een vaste relatie kreeg. De eerste maanden van mijn relatie was ik super verliefd, maar al snel werd dat minder en minder.. Toch heb ik het bijna 3,5 jaar met hem vol kunnen houden. Maar het belangrijkste was, was dat we zeker wisten dat 1 van ons tweeën niet vruchtbaar was. We hadden het namelijk nooit veilig gedaan..

Rond februari 2017 ontmoette ik een hele leuke jongen waar ik nu nog steeds samen mee ben. Je raadt het vast al.. Omdat ik niet aan de pil was, deden wij het ook niet veilig. In augustus gingen we met zijn tweeën op vakantie. Eenmaal daar aangekomen voelde ik mij alweer niet lekker en haalde mijn vriend een zwangerschapstest bij een apotheek. Ik wist zeker dat ik zwanger was, omdat ik iets voelde gebeuren in mijn buik.. Ook waren mijn tepels gevoelig. Maar ergens vond ik de gedachte ook wel wat bizar. Ik kwam net uit een relatie van 3,5 jaar en daar 'lukte' het maar niet. Toen we eenmaal op de camping waren, heb ik daar toch maar de test gedaan. Ik zat maar te wachten en te wachten.. Er kwam in beeld te staan dat ik zwanger was! Ik toverde een lach op mijn gezicht, maar al snel was deze lach verleden tijd. Ik wist namelijk hoe mijn vriend erover dacht. We woonden beiden nog thuis en hadden eigelijk geen middelen om voor het kind te zorgen.

Ergens had ik er ook geen moeite mee om het te laten weghalen. Achteraf, heb ik er wel spijt van. Omdat ik er niks bij voelde toen ik het liet weghalen. Daar voel ik mij nog steeds schuldig over. Toch zagen we het positief in: wij kunnen een kind op de wereld zetten. En heel diep in mijn hart was ik bang dat ik dat niet kon.

Begin december voelde ik me weer anders dan normaal. Niet weer hè!? Ik zat deze keer wel aan de pil, maar ik was hem 3 keer vergeten.. 15 December moest ik weer ongesteld worden, maar dat werd ik niet. Ik was bang, bang voor de reactie van mijn vriend. Toch heb ik het hem direct vertelt. De eerste week was hij niet zo blij, maar hij wou het graag even laten bezinken. Ik kon dit totaal niet hebben en de dag erna barstte ik in tranen uit. We hadden net samen een huis gekocht en ik zag hem echt als een vader-figuur. Hij sloeg mij in mijn armen en hij zei dat alles wel goed zou komen. Na een paar dagen pakte hij mijn hand en legde hem samen met zijn hand op mijn buik. ''We gaan hiervoor'', zei hij tegen me. Weer barstte ik in tranen uit, maar nu van blijdschap. Hij wist dat ik er hoe-dan-ook géén afstand van kon doen dit keer.

Alleen blijven er nu nog steeds vragen in mijn hoofd rond spoken.. Hoe moeten wij het financieel redden straks? Hij heeft wel een vaste baan, maar alle rekeningen moeten betaald worden uit zijn portemonnee omdat ik nog niet werk. Ook ga ik nog naar school toe en ik wil dat heel graag afmaken. Het zijn allemaal vragen waar ik geen antwoord op heb.. Hebben MBO-scholen regelingen daarmee? Het mooiste was natuurlijk een thuisstudie geweest, waarbij ik ook nog geld kon lenen van DUO. Maar het blijven allemaal maar vragen waar ik echt geen raad mee weet.. Iemand die mij kan helpen?