Sex, liefde & relaties

64 berichten / 0 nieuw
Laatste bericht
Anonymous (niet meer actief)

Die heb ik zeker bekeken, en niet eens een foto van je zelf? En je was maar 2 dagen lid.m je hebt gster je account verwijderd en je vind het een 'kut site' omdat mensen eerlijk antwoord gaven op je vraag. Wink dus nee die foto bewijst helemaal niks.

Anonymous (niet meer actief)

waarom blijven jullie zo op elkaar ingaan, is toch alleen maar onnodig?

Anonymous (niet meer actief)

je hebt gelijk, ik hou ermee op Smile ze denkt maar lekker wat ze denken wil Smile

Anonymous (niet meer actief)

Ik kan me de reactie van je familie wel voorstellen. 24 jaar en 17 is best een groot leeftijdsverschil. Het feit dat hij al een kind van 2 heeft en een relatie achter de rug, maakt het ook emotioneel nog een stuk ingewikkelder. Bovendien, als je iemand 2 weken kent, waarom zou je als de relatie al niet echt gemakkelijk ligt bij de familie (ouders) ook al over een 2e kind beginnen? Je kent hem 2 weken. Voor een kind van 2 zorgen is best een klus als je zo jong bent (als je ouder bent ook) Kijk eerst eens hoe het gaat samen. En kijk dan verder.
Als ouders heb een plaatje voor ogen met je kinderen en als dat anders gaat, moet je daar aan wennen, dus geef ze die tijd.

Anonymous (niet meer actief)

Het doet pijn om dit te zeggen, maar ik twijfel vreselijk aan mijn relatie Sad ik weet niet of ik hem op dingen moet wijzen, of dat we tijdelijk uit elkaar moeten, of definitief uit elkaar.. ik weet het echt niet meer, dus ik hoop dat jullie me tips kunnen geven! Oké het zit dus zo:

7,5 maand terug hebben wij een zoontje gekregen samen. Daarna liep t al snel niet zo lekker tussen ons. Veel heftige ruzies ook. Sinds 1 a 2 maanden hebben we geen heftige ruzies meer, maar leven we vooral veel langs elkaar heen. De ouders van mijn vriend gaan scheiden, en sinds we dat weten (1 a 2 maand terug ook), speelt hij World of Warcraft -.- hij gaat dus elke dag naar zijn werk, komt thuis, eet wat, en gaat naar boven op zijn laptop. t is dat ik zeg 2 uurtjes is wel genoeg dan kan je je gewoon richten op je gezin. dus vanaf 8 uur is hij weer terug op aarde om maar zo te zeggen. maar het voelt gewoon niet fijn.. zo'n gedwongen sfeer. en hij geeft ons zoontje geen aandacht. vanavond moest ik hem ook vragen of hij Juliën wat eten wou geven, maar na een paar minuten vroeg hij of ik het wou overnemen. ik heb gezegd je kan het wel even afmaken toch.. ik zorg de hele dag voor hem. dan doet hij beetje chagrijnig, maar doet hij het wel. Het komt er dus op neer dat hij een kwartier per dag met zijn zoontje bezig is. en ik de rest van de dag.

Wat moet ik nou!? ik verplicht hem al zoveel, dat vindt hij zelf ook. maar als ik dat niet doe dan kent zijn eigen zoontje hem niet eens, en dan is het laatste kleine beetje relatie dat we nog hadden helemaal weg. ik ben alles behalve gelukkig, en vraag me steeds vaker af, zou er voor mij geen andere man rondlopen.. ? Ik KAN alleen niet bij hem weg, ik durf het niet, en wil het niet. en toch wil ik het weer wel. pfff ik ben echt in de war. wat zouden jullie doen in mijn situatie?
Sorry voor het lange verhaal, hopelijk hebben jullie goede tips/oplossingen. Alvast bedankt!

sannebi

Lieve Kaitlyn, als je nog een relatie hebt dan zou ik het zeker wel zeggen tegen hem. Tenslotte zijn jullie samen ouders geworden en niet alleen jij. jij verplicht hem niets maar het feit dat jullie beide ouders zijn moet hem verplichten voor zijn ouderlijke taak. als dat niet werkt of als hij dat niet kan, dan moet je toch een keuze maken. hoezo kan je niet bij hem weg?
Als er wat is kan je altijd mij vragen.
hugg xx

Anonymous (niet meer actief)

Bedankt voor je reactie... ik heb hem gezegd dat ik een paar dagen zonder elkaar wou zodat hij kon nadenken en tot het besef zou komen dat hij toch wel veel geeft om zijn gezin. maar hij zou gisteren terugkomen, alleen is het helemaal anders gelopen. Blijkbaar bevalt het hem wel zonder mij want hij wil nog langer wegblijven. gisteren is hij komen praten en hebben we geknuffeld en ook weer seks gehad :S daarna zei hij ik denk dat het wel weer goed komt maar ben wat meer tijd nodig. alleen nu beweert hij weer dat zijn gevoelens weg zijn. alleen denk ik dat hij dit zegt omdat ik hem niet met rust kan laten Sad ik whatsapp en bel hem de hele tijd en kan er niks aan doen want ik wil hem gewoon niet kwijt. Dus ik ga proberen hem met rust te laten, maar als dat niet werkt weet ik niet hoe ik verder moet. ten eerste kan ik het financieel niet redden dan.. want we wonen met zn 3en in een huurhuis, en ten 2e ga ik er dan kapot aan... deze dagen zonder hem lijken al maanden :S maargoed. ik ga proberen om hem niet meer lastig te vallen Sad hopen dat hij blijft

Anonymous (niet meer actief)

Zulk hulp voor je oudste dochter. Het lijkt me voor dat meisje verschrikkelijk dat zij indirect de schuld krijgt. Misschien is ze jaloers, of voelt ze zich buiten gesloten. Als jullie relatie beter wordt, komt je vriend hopelijk weer terug. Of misschien heeft ze andere hulp nodig.

Anonymous (niet meer actief)

Zoek hulp voor je oudste dochter bedoel ik

Anonymous (niet meer actief)

ik heb nu sins 2 maanden een nieuwe vriend na ja een nieuwe ik had 3 jaar terug ook al iets met hem gehad nu ga ik weer met hem ik had een paar weken terug het gevoel dat ik weer zwanger was ik heb een zoontje van 14 maanden maar nu heb ik dus weer het gevoel dat ik zwanger ben na een week wachten na dat ik bloed heb af laten nemen en me had laten testen via het bloed kreeg ik gister de bevestiging mw je bent zwanger Gefeliciteerd aan de ene kant ben ik heel blij maar aan de andere kant wou ik nog wel even wachten ik ga nog niet zo lang weer met me vriend dus ik heb het hem verteld en hij reageerde van yes hij was er heel blij mee tot mijn verbazing dus we hebben na een lang gesprek besloten om er tegen aan te gaan en het kindje te houden vandaag een echo gehad en daar kwam uit dat ik 6 weken zwanger ben en niet van 1 maar van 2 in verwachting was mijn vriend en ik schokken heel erg er van maar toch gaan we er voor het is heel zwaar om voor mijn 14 maande oude zoontje te zorgen met nog 2 in mijn buik dus mijn vriend heeft in overleg met zijn baas ( zijn baas is mijn schoonvader ) 6 maanden vrij gekregen om mij te helpen in huis en met de kleine en met het rust nemen tijdens mijn zwangerschap wij zullen het niet op geven en we houden erg veel van elkaar en van onze zoon ( is eigelijk niet zijn echte zoon maar ziet hem wel als zijn zoon ) en van de twee wondertjes die op komst zijn ik ben 21 jaar en hij 18 bijna 19 jaar

Blonde (niet meer actief)

Voel me nog steeds gelukkig met mijn mooie gezin

Ben ook heel blij met de vader van mijn kind. Ik woon samen dus we kunnen alles doen wat we willen en met sex gaat het prima

Anonymous (niet meer actief)

Zijn er ook alleenstaande mama's hier die ook opzich zelf wonen in een huurhuis? Ik ben nog samen met mijn vriend, maar er is een kans van 50% dat we uit elkaar gaan.. we zijn vorig jaar al eens uit elkaar geweest voor 2 maanden. Ik moest toen 40 uur werken tegen een minimum jeugdloon om alle kosten te kunnen betalen. Mijn vriend droeg toen financieel niks bij ondanks zijn inkomen van 1000 per maand.

Nu heb ik gelukkig een betere baan, alleen werk ik daar maar 16 uur. Voor hetzelfde loon eigenlijk als toen ik vorig jaar 40 uur werkte. Ik kan bij dit bedrijf niet meer uren maken. En een andere baan is geen optie omdat ik dan 40 uur werk voor hetzelfde geld.

Hoe doen jullie het financieel? We kunnen ons nu prima redden maar dat is ook 1 van de redenen om bij elkaar te blijven ..
Hij kan niet zonder ons, en ik denk het niet te redden zonder zijn Hulp en financiële steun. Ons zoontje is nu 1,5. Ik houd nog wel van zijn vader, maar het voelt gewoon alsof het "op" is. Hij scheldt heel veel, toont geen respect voor mij, hij is vaak vreemd gegaan. Aan mijn liefde voor hem twijfel ik niet. Het is alleen niet gezond hoeveel ik van hem houdt, want daardoor vergeef ik hem alles. Ik voel me gelukkig als we samen weg zijn, een dagje of op vakantie. Maar we zitten echt in een sleur, en wat hij me allemaal heeft gedaan blijft aan me vreten. Help Sad
Is ons gezin nog te redden ? Iemand die ook zoiets heeft meegemaakt.. ik lees vooral verhalen dat de vader al uit beeld is tijdens de zwangerschap... maar hoe geef je een gezin op als je alles met elkaar gedeeld hebt :'( hij huilde bij de bevalling en hij deed alles voor me totdat we van de roze wolk af donderden... alles is te onzeker om bij hem weg te gaan.. Hoe red ik het allemaal in mijn eentje.. we zijn verloofd en zouden over ongeveer 9 maanden aan een 2e beginnen :'(
Ik kan echt geen keuze maken.. ik twijfel al zo vreselijk lang.. ons zoontje eist ook erg veel aandacht waardoor ook weer spanningen tussen ons ontstaan. En we zijn al maanden lang niet met zijn 2en ertussenuit geweest .. ik weet niet of het echt op is tussen ons, of dat we gewoon de tijd en moeite niet nemen voor elkaar :s wordt het makkelijker als ons zoontje wat ouder is ? Dit is zo lastig Sad

Anonymous (niet meer actief)

Hey Denise, heb je al gekeken naar bepaalde toeslagen zoals kindgebonden budget, huurtoeslag en misschien kinderopvang toeslag?

Pagina's