Hoe heb jij je zwangerschap en bevalling ervaren?

3 berichten / 0 nieuw
Laatste bericht
Anonymous (niet meer actief)
Hoe heb jij je zwangerschap en bevalling ervaren?

Hi Moeders,

Ik vroeg me af hoe jullie jullie bevalling hebben ervaren.
Van wie heb je steun gehad? en was er aanwezig bij je bevalling?
Heb je je goed kunnen voorbereiden?
Wat was je gevoel?
Hoe vond je de zorg rondom je bevalling?

Ik zal proberen zo kort mogelijk mijn verhaal doen:

Ik ben zelf van een zoontje bevallen via een spoedkeizersnede.
Ik was er totaal niet op voorbereid, en het was ook heel onverwachts.
Ik werkte gewoon nog fulltime in de zorg, en had nergens last van.
Af en toe wat misselijk van eten, en dat ik last had ervan.
Maar verder een goed verloop van de zwangerschap.
1 dag voordat mijn zoontje is geboren, was ik ontzettend ziek.
Alles wat er naar binnen ging, kwam er gelijk weer uit.
ik had krampen in mijn buik, en dacht dat het kwam door het aanspannen van mijn buik.
Ik wist niet wat ik voelde, en ben regelmatig in slaap gevallen, zodat ik niet hoefde over te geven.
en had ik nergens last van.
De volgende ochtend had ik bloedverlies, en belde angstig mijn verloskundige op.
Ik was tenslotte nog veelste vroeg, en heb meerdere malen een miskraam gehad.
Bij de controles leek er niks met me zoontje aan de hand te zijn, alles was prima,
maar het was toch raar dat ik bloedverlies had, dus ze verwees me door naar het ziekenhuis.
Ik wilde gewoon met het OV gaan, maar mijn vriend weigerde dit, en me moeder kwam ons vervolgens ophalen.
Na nog geen 10 minuten aan het apparaat te liggen, kwamen er allerlei doktoren binnen.
er werd van alles bekeken, overlegd, verschillende termen gebruikt, het overompelde zowel
mij als mijn vriend, als me moeder, doordat we geen benul hadden van wat er allemaal gaande was.
het enige wat er door onze hoofd spookte was, laat onze baby alsjeblieft zitten.
Hij mag nog niet komen, ik wil geen herhaling van een overleden baby.

De dokter heeft na meerdere keren overlegd met het andere ziekenhuis,
dat mijn zoontje per direct gehaald moest worden.
Hij is met de keizersnede geboren, met 30 weken en 5 dagen.
Ik bleek pre-eclampsie ( zwangerschapsvergiftiging) te hebben,
en had 5 cm ontsluiting, dit heb ik achteraf meegekregen,
want ik weet er niet heel veel meer van wat erna gebeurd is.

Het enige wat mijn zoontje mankeerde, was dat hij een groeiachterstand had.
Na ruim 9 lange weken aansterken in het ziekenhuis, is mijn zoontje eindelijk thuis.
Nu is mijn zoontje bijna 3 maanden, en is eigenlijk 2 weken geleden pas zijn
uitgerekende datum. (qua ontwikkeling moet je vanaf de uitgerekende datum rekenen)
Hij is hartstikke gezond, en mankeert niks.

Ik heb ontzettend veel steun van mijn vriend gehad.
Hij heeft alles opgenomen, is er de hele tijd voor mij en me zoontje geweest.
In het ziekenhuis is hij er constant geweest, en stond bijna 24/7 langs ons zoontje zijn couveuse.
Mijn familie en die van mijn vriend hebben ons in deze periode gesteund.

Doordat mijn vriend alles heeft opgenomen, heb ik alles terug kunnen kijken,
en heb ik gezien en kunnen beseffen dat ik echt moeder ben geworden,
en hoe het gegaan is, hoe mijn zoontje gevochten heeft om het te overleven.

Wij hebben ontzetten goede begeleiding vanuit het ziekenhuis gekregen.
De verpleegkundige hielden mij goed in de gaten, mijn vriend mocht de hele tijd
dat ik in het ziekenhuis verbleef bij mij blijven, waardoor we de eerste week
vlakbij ons zoontje waren, we hebben een band kunnen opbouwen, en zijn
ontwikkelingen kunnen zien.
we hebben een medische maatschappelijk medewerkster gekregen vanuit het ziekenhuis
om onze gevoelens en problemen en ervaringen te bespreken, doordat het natuurlijk
niet niks is geweest, en ons zoontje moet nog zeker een jaar op controle komen in
het ziekenhuis, dus de begeleiding blijft ook goed.

Ik probeer het gewoon allemaal een beetje te verwerken door mijn verhaal te delen,
op te schrijven en alles terug te lezen en zien.

En elke dag geniet ik weer van hoe mijn zoontje het doet, en hoeveel liefde
we voor hem voelen, en dat ik blij ben dat het zo gelopen is.

oepsss. me verhaal is toch iets langer...

Ik hoor graag jullie ervaringen,

xx

DreamBaby
afbeelding van DreamBaby

Hoi xBabyboox,

Wou wat een heftige ervaring en ik vind het knap dat je na zoveel miskramen er toch nog voor hebt gekozen om het blijven proberen zwanger te worden, vind ik echt knap van je! Wat moet het schrikken voor je zijn geweest om zwanger te zijn en dan bloed verlies te hebben. Weet je je aan de zwangerschapsvergiftiging bent gekomen? Wat jammer dat je zoontje een groeiachterstand heeft maar dat komt vast wel goed hoor.

Zelf hebben mijn ouders voor dat ik geboren werd ook een miskraam hebben gehad (ze zijn een jongentje) verloren, weet niet eens zijn naam maar ik heb er ondanks de weinige informatie toch een gedicht over kunnen schrijven (hier onder komt ie)

Maanden lang groeide jij,
je werd steeds sterker en groter.
Met jou ging alles goed,
toch ging het ergens mis.

Je werd het beu in mama’s buik,
Je wou eruit maar het was nog veel te vroeg.
Je was nog te zwak en te klein
om nu al geboren te worden.

Die nacht werd je toch geboren,
zoveel maanden te vroeg.
Je was nog zo kwetsbaar en klein,
Je leven begong op dat moment maar eindigde daar ook.

Je lichaampje was te zwak,
de wereld was te sterk voor je.
Je opende je oogjes maar,
sloot ze na een paar minuten weer.

Je verdween in een diepe slaap,
waar je nooit meer uit zou ontwaken.
Ze wouden je nog wakker maken,
maar het was al te laat.

Dagen lang hebben mijn ouders gehuild,
om jou want ze waren jou kwijt.
En ik.. ik ken je dan wel niet,
maar toch zal je altijd mijn grote broer blijven.

En dan mijn geboorte, ik ben ongeveer 4 maand te vroeg geboren en heb ook in de couveuse gelegen en was maar 32 cm toen ik werd geboren en woog maar zoveel gram (weet niet percies hoeveel) ik heb maanden in het ziekenhuis gelegen als ik baby was, ben er zelfs gedoopt omdat ik bijna dood was gegaan en enkel mijn ouders en meter en peter mochten bij me komen in de couveuse. Gelukkig heb ik geen groeiachterstand maar wel een leerachterstand ben daardoor ook naar een speciale school gegaan, genaamd BSO.
Maar genoeg over mij... Ik vind het echt fijn voor je dat je nu een pracht hebt van een zoontje.

Liefs,
DreamBaby

xBabyboox (niet meer actief)

Hi Dreambaby,

Gelukkig is hij gezond.

Weer een super mooi gedicht, bijzonder hoe je het opschrijft,
heel mooi
Heftig dat je ouders dit hebben mee gemaakt, het lijkt mij heel zwaar voor hun.
Ik zal zelf niet weten hoe ik dit zal ervaren, gelukkig heeft mijn zoontje verder er niks
aan overgehouden, en maakt hij het zeer goed.

Wat vervelend dat je er leerproblemen door hebt overgehouden,
maar dit is inderdaad bekend bij prematuurkinderen, en aangezien je met
4 maanden tevroeg bent gekomen, ben je niet goed ontwikkelt, er had wel
meer niet goed kunnen functioneren, gelukkig ben je verder gezond.

Ik ben zelf ook te vroeg geboren, ook aan de hand van zwangerschapsvergiftiging,
Maar heb hier gelukkig verder ook niks aan overgehouden,
ik kan mij alleen minder goed concentreren,
ze hebben allerlei onderzoeken en testen gedaan om te kijken of er meer
psychische problemen waren, vanwege dat ik nogal vervelend was.
Maar hier was gelukkig ook geen sprake van, er is alleen een handleiding nodig
hahahah.

Smile